Multiplexing

Multiplexing is een techniek om meerdere datastromen of signalen tegelijk over één gedeeld transmissiekanaal te sturen. In netwerkfundamenten en webtechnologieën betekent dit dat meerdere HTTP- of mediasessies binnen één TCP- of UDP-verbinding worden geordend zodat bandbreedte en latentie efficiënter worden gebruikt (bijv. HTTP/2 of RTP-transport). Voor Audio/Video en maker-projecten omvat multiplexing zowel softwarematige methoden (containerformaten, RTP-multiplexing, statistische verdeling van pakketten) als hardwarematige oplossingen (analoge/digitale multiplexer IC's, TDM voor microcontrollers) en helpt het fysieke pinnen, kanalen of frequenties beter te benutten. Er bestaan verschillende vormen zoals time-division (TDM), frequency-division (FDM) en statistische (packet) multiplexing, elk met eigen voor- en nadelen afhankelijk van bandbreedte, latency en jitter-eisen.

Audio/Video: bij een livestream worden audio-, video- en ondertiteltracks vaak gemultiplexed in een container of in MPEG-TS/RTP-pakketten zodat één stroom over het netwerk gestuurd kan worden en de ontvanger die weer kan demultiplexen en decoderen. Maker: op een microcontroller met één ADC-kanaal kun je meerdere analoge sensoren uitlezen met een analoge multiplexer (bijv. CD4051) door TDM toe te passen en zo pinnen en kosten te besparen. Web: een moderne webapplicatie gebruikt HTTP/2 multiplexing om simultane resource-requests (JS, CSS, afbeeldingen) over één TCP-verbinding te sturen, of WebRTC die meerdere media tracks en datachannels over dezelfde peer‑connection multiplexed; dit vermindert de overhead en verbetert latentie, maar vereist aandacht voor bandbreedte-allocatie en packet scheduling. In alle drie de gevallen moet je rekening houden met netwerkbegrippen zoals bandbreedte, latency, jitter en pakketverlies omdat deze bepalen hoe je multiplexing het beste toepast.