FDM

FDM is een 3D-printtechniek waarbij een thermoplastische draad (filament) wordt verhit en door een smalle nozzle laag voor laag op een bouwplatform wordt gelegd. In de fablab- en makerspace-context wordt FDM vaak gebruikt omdat de printers relatief goedkoop, robuust en gemakkelijk te gebruiken zijn. De techniek is goed voor snelle prototyping en functionele onderdelen, maar kent beperkingen zoals zichtbare laaglijnen, anisotrope sterkte (zwakker tussen lagen) en beperkingen in oppervlakte-afwerking en zeer fijne details.

Stel je wilt in een fablab een mobiele telefoonhouder voor aan een fiets sturen: je ontwerpt het model in CAD en houdt rekening met de krachten (bijvoorbeeld schokbelasting). Tijdens het slicen kies je een printoriëntatie die de belangrijkste belasting langs de lagen minimaliseert, stel je laaghoogte (bijv. 0,2 mm), infill (bijv. 20–30%) en support-instellingen in en selecteer je materiaal zoals PLA of PETG. Na het printen kun je randen afschuren, een licht warme behandeling toepassen (annealen) of heat-set inserts plaatsen voor schroeven, zodat het onderdeel geschikt is voor dagelijks gebruik.